2014: Tentoonstelling 1914-1918

Maanden voorbereiding gingen er aan vooraf. Honderden uren werk werd er in gestoken en dan was het zover. Na het welkomswoordje van burgemeester De Block en voorzitter Jos Saerens tijdens de openingsreceptie zette  gastspreker historicus Miel De Cock meteen de toon. Hij wist ons meer dan een half uur te boeien met wat er voorafging aan de onderwaterzetting van de Ijzer, met de eerste invallen van de Duitsers in een “neutraal” België, met anekdotes over literaire ontboezemingen van Emile Verhaeren, met de strijd rond de forten en in de omgeving van Londerzeel, Merchtem, Peizegem, Buggenhout, Opstal, Liezele, Lebbeke…

Lof had hij ook voor de organisatoren die, naast de lokale klemtonen, ook minder bekende aspecten van deze oorlog aan bod hadden laten komen: de dodendraad op de grens met het neutrale Nederland, de oorlog in Afrika…enz.

Na de geslaagde openingsreceptie konden de genodigden de tentoonstelling bezoeken. Met als hoofdthema de onderwaterzetting, en een verzameling van op schaal gemaakte voertuigen en andere voorwerpen kreeg deze tentoonstelling veel lof. Foto’s, brieven, filmen, boeken, de Dodendraad, de postduiven in WO1 en talrijke authentieke voorwerpen illustreerden de onmenselijkheid van deze oorlog. Naast de bredere context van deze oorlog  kwam ook de regionale en lokale geschiedenis uitvoerig aan bod.

Iedereen kent Karel Cogge en Hendrik Geeraert als de bedenkers en uitvoerders van de onderwaterzetting, maar het was wel een groep van soldaten die dag na dag de poorten moesten openen onder de voortdurende dreiging van de vijand. Geboren Peizegemnaar Benoit Ballon maakte deel uit van de ploeg die de overlaten op  de Noordvaart in Nieuwpoort opendraaide. Zij kregen pas veel jaren later herkenning voor hun moedige daden

Luitenant Louis Beuckelaers (later hoofdonderwijzer in Peizegem) streed ook vier jaar lang aan het front. Naast hem vochten nog heel wat andere Peizegemse soldaten aan de IJzer, wat we konden uitmaken uit originele brieven vanuit die tijd. Ook voor hen was deze tentoonstelling een laat maar verdiend eerbetoon…